Lieve kijkbuiskinderen,

 Ik begin dit nieuwe ‘verhaal’ met woensdag 6 juli; dag 74 alweer van onze fantastische tijd in Singapore. Natuurlijk werken we hard, staan we vroeg op om op tijd te beginnen, werken we tot ruim over zessen en zit ’t niet altijd mee met het weer... er is ’s avonds—soms tot véél te laat—gelukkig nog genoeg tijd voor ontspanning. We gingen met Qi Yong (ook wel ‘just’ Yong) naar War of the Worlds, maar heb daar geloof ik al eerder over verteld. Ik heb het zojuist even nagekeken en, inderdaad, in m’n vorige log heb ik mijn ongenoegen reeds geuit. ;-)

 ’t daarop volgende weekend was een bizarre... Vrijdagavond zouden we eigenlijk gaan clubben met Yew Lim in de China Black, maar hij was—waarschijnlijk door de squashpartijtjes van de avond ervoor—daarvoor té moe. De avond leek in het water gevallen, maar Yong bood redding: hij kwam ons in de wagen van z’n pa ophalen en troffen Julie bij Villa Bali. We bleven daar onder ’t genot van twee kannen bier (één Heineken en één Tiger Beer) tot sluitingstijd (2:00 uur). Julie werkt bij de sales-afdeling van de staatsomroep MediaCorp—voor jullie natuurlijk volkomen oninteressant. :-P Op de fotootjes kunnen jullie wel zien, dat ’t een hele sfeervolle tent is... ’t was dan ook errûg gezellig!

 Zaterdag was ’t eerst tijd om eens lekker uit te slapen... ’t leven van een stagiair is zwaar én er moet dus geslapen worden! Om elf uur ’s ochtends rolden we ons nest uit en besloten we na een duik in ons badje Little India te bezoeken. Nee, we kwamen niet voor de tempels—daar zijn we nog even vol van—maar gingen op zoek naar Sim Lim Square (een shopping centre voor elektronica only)! Om je vingers bij af te likken, smullen was het... natuurlijk (?) heb ik niks gekocht. Wél heb ik genoeg interessante gadgets gezien (hebbedingetjes waar je dus niks aan hebt én—vooral—waar ik er al genoeg van heb); misschien iets voor onze laatste uurtjes in Singapore tijdens het taxfree shoppen! ’s Avonds lekker gegeten bij een Italiaan in Wisma Atria en daarna—alweer—een filmpje gepakt; dit keer een Chinese film genaamd Tau man chi D (in ’t Engels Initial D). ’t is eigenlijk een héél simpel filmpje over een jongen, die graag streetracer wil worden, maar door allerlei problemen wordt tegengehouden en gestimuleerd... natuurlijk komt er ook ‘Chinese liefde’ aan te pas! ’t verhaal was beter dan War of the Worlds, de special effects misschien nét wat minder.

 Zondag hadden we ’t plan gemaakt om te gaan kajakken! Helaas begon het weer ’ns te regenen. :-( ’t kon de pret niet drukken en we gingen het toch maar gewoon proberen, Yong was immers al ter plaatse. En wát bleek? Om het uitdagende ‘rondje’ te kunnen varen hadden we een kajak-certificaat nodig?!? Belachelijk, toch? Zonder certificaat konden we alleen een ‘nep-kajak’ huren en een stukje varen op de ‘vijver’. Ze zijn hier nogal bang, dat er kindertjes verdrinken... hoor je trouwens ook ‘regelmatig’ op ’t nieuws (tot nu toe welgeteld twee keer)! Ik ben ’t zat: al die Singaporese regeltjes. :'-( Toen maar m’n GPS-ontvanger uit de tas gehaald en gaan Geocachen. We gingen op zoek naar een cache ± 2 kilometer verderop...

 Echter na tien minuten slopen werden we opgeschrikt door een harde knal! Een taxi was ingereden op een de luxe Mercedes-Benz (mét knipperlichten-in-de-zijspiegels, Anne): tevens een cab. De bestuurder van de eerst genoemde leek te slapen en keek niet eens om naar z’n passagiers: schandalig. Nadat Yong de taak van de cabdriver op zich had genomen en wij bewijsmateriaal hadden verzameld gingen we verder met onze speurtocht. En toen kwam er wéér een tropische regenbui naar benee, grrr... Na tien minuutjes—tevergeefs—geschuild te hebben, gingen we maar koffie drinken bij Délifrance met ons eerste stuk Cheesecake (helemaal niet typisch Singaporees, voor de échte toppers moet je bij Huy zijn). ’t was het einde van ons weekend. :-(

 Dinsdag 12 juli gingen we opnieuw squashen met Yew Lim op ’t sportcentrum van de NUS. Na een wat teleurstellende tegenstand vorige week had Yew Lim voor deze avond versterking ingevlogen—Jack. Vergeet onze eigen Eddy echter niet, die met reusachtige stappen progressie boekt en al twee keer een gamepje van me wist af te snoepen. Een spannende wedstrijd tegen Jack volgde... na twee sets (9-5, 8-10) moest er een time-out ingelast worden, omdat we beiden in de kreukels lagen. De derde set was beslissend: ik won ’m met 9-5 en dit was dus ’t eerste potje squash, dat ik van een ‘echte’ Singaporese squashspeeler heb gewonnen! Je t-shirt kan je dan wel uitwringen.

 De dag erna—woensdag—konden we wel een massage gebruiken en wilden we Eddy’s bonnen, die hij gekregen had bij de aankoop van z’n notebook, gebruiken om een spa te bezoeken... helaas ging ie al om vijf uur dicht en stonden we dus voor een gesloten deur. :-( Toen dus maar de stad ingetrokken (Orchard Rd.) om een hapje te eten; ’t werd char kway teow, jammie! Natuurlijk hier ook nog even rondgesnuffeld tussen de vele klerenwinkels op zoek naar hippe Singaporese kledij.

 Voor alle avonturen op Orchard Rd. hebben we ook geprobeerd om de sfeer tijdens onze lunch op de gevoelige plaat vast te leggen... hiervoor moet ik jullie doorverwijzen naar de foto’s van week 12.

Geniet van de warmte in Nederland,
Joor

 PS: Al met al viel het met dat “in ’t water vallen” best wel mee, hoor! ;-)

 Wist je dat ze hier in Singapore helemaal zijn doorgedraaid met hun schoonmaakwoede en ze zelfs de verkeers- en straatnaamborden laten poetsen?

 Wist je dat onze huisterrorist Mohammed B. ook hier—met volledige naam—in de krant staat?

 Wist je dat we volgende week donderdag vertrekken naar ’t Square Point Resort op Pulau Lang Tengah om te gaan snorkelen, duiken en ‘relaxen’?