Het is alweer anderhalve week geleden, dat ik mijn vorige bericht op mijn blog plaatste. Daarom is het de hoogste tijd om nu—’t is ongeveer kwart voor drie ’s nachts—een nieuw berichtje voor mijn weblog te schrijven. Eigenlijk heb ik daar nu helemaal geen zin meer in en wil ik vooral slapen, maar ja, een stage in het buitenland is natuurlijk niet één en al plezier: er moet ook gewerkt worden! ;-) We komen zojuist terug van een ontzettend gezellige pub, die het meeste weg heeft van Qi Yong’s hostel in Bangkok; verhalen hierover volgen later, foto’s trouwens ook.

 Vorige week—het elfde weekend alweer (we zijn de 70^ste dag in S’pore reeds gepasseerd)—zijn we op vrijdagavond een biertje gaan drinken met Michael. Hij is een postdoc werkzaam bij A*STAR (op dezelfde afdeling als wij) en werkt aan virtusMED—een applicatie, die het mogelijk maakt om op een intuïtieve manier te navigeren door 3D volume MRI data. Een futuristische applicatie, die onder andere bekroond is door de Magna Cum Laude-prijs op de RSNA 2004. Naast dat hij deze prestatie heeft geleverd, komt hij uit Duitsland—en is dus net als ons een expat—en treffen we hem ’s ochtends regelmatig in bus 970 naar ’t werk. Bier drinken kan hij ook én dat is nou net de reden, dat onze vrijdagavond een hele gezellige werd. Naast Michael en zijn vrouw waren er ook een aantal andere A*STAR-werknemers aanwezig rond de tafel en speelden we met z’n allen de welbekende bierspelletjes. De penalties werden gekocht bij de lokale 7-Eleven en werden vervolgens door de volgende verliezer ‘verslonden’! Voor meer informatie hierover kan ik jullie enkel doorverwijzen naar de schrikbarende (?) foto’s van deze avond...

 Vooral de Brain Freeze^® was uitermate afgrijselijk! Dat klinkt niet alleen koud en vies, maar zó smaakte het óók. :'-( Nadat er véél te veel bier—door ons natuurlijk Grolsch—was gedronken in de Wala Wala vertrokken we naar de Next Page (een pub) op Mohamed Sultan Rd. waar het ook niet ongezellig was. Ik raakte aan de praat met een groepje Japanse dames, die zowel een huisje hadden in Japan als in Singapore. Zij waren hier onder andere om een beetje vakantie te houden, maar werk—of course: ’t zijn Japanners—mocht ook niet vergeten worden. Het dansen met de Japanners en de (gedeelde) bieropbrengsten van de prijsvraag maakte het tot een geslaagde avond in S’pore!

 Zaterdag zou dan eigenlijk een ware rustdag moeten zijn, echter we hadden het mooie plan gemaakt om op de fiets naar Sentosa te gaan. Een hele tocht (ongeveer een uurtje fietsen) bracht ons voornamelijk zweet én niet zo’n klein beetje ook. Gelukkig konden we op Sentosa voldaan genieten van een duik in het warme, zoute zeewater en kregen we de benodigde, eerder verloren, calorieën binnen via een gefrituurde kip ‘in een mandje’ met friet en tomatenketchup bij de Bora Bora Beach Bar. Na een potje midgetgolf bij Sijori Wondergolf gingen we tevreden naar huis... Zondag was de échte rustdag en hebben we naast het eten van toastjes met zalm en bezorgpizza’s van Canadian 2 for 1 Pizza niet veel gedaan! :-D

 De rest van de week was quite rustig... woensdag zijn we samen met Qi Yong naar War of the Worlds gegaan en hebben we na ’t eten een mini-uitstapje gemaakt naar het Esplanade-theater. Zo zie je maar, dat Qi Yong ook graag dingen doet, die volgense de strenge S’porese regeltjes niet mogen: foto’s maken waar dat helemaal niet mag! De film viel wel wat tegen: ik had naast de prachtige special effects meer verwacht van het plot... helaas!

 We vermaken ons hier nog steeds prima... al beginnen de kleine, iets grotere, nog iets grotere, dikkere, plattere en langere noodles langzamerhand m’n oren uit te komen. :-P Ach, dat hoort erbij; immers het leven van een student gaat niet over rozen! ;-) Ook geniet ik erg van de reacties op m’n posts, daar wil ik jullie—alle commentatoren (inclusief Jack)—hartelijk voor bedanken. Duy, jou wil ik in ’t bijzonder complimenteren met je grote alertheid: je bent er na een nieuwe story altijd als de kippen bij! Ook je grote enthousiasme voor Gerben Löwik, die nu de Tour de France rijdt, wordt zéér gewaardeerd.

 Ik kap ermee, ’t is immers 3:41 uur... :-(

Bye bye,
Joris

 Wist je dat zij een Singaporese ster is?