Maandagavond tijdens het shoppen bij de lokale grocery shop (de Cold Storage) toch maar weer eens een ander biertje geprobeerd. Je bent in Singapore en dan wil je wat ontdekken, toch? ’s Avonds dus thuisgekomen met twee blikjes Amsterdam Mariner! Zoals de naam doet vermoeden komt dit bier dus uit Nederland; niet uit Amsterdam, maar wel uit de Enschedese brouwerijen van Grolsch. Gelijk hebben ze in Enschede, want wie kent Amsterdam nou niet? ’t biertje smaakte goed, maar was niet héél bijzonder... volgende keer—we hebben er nu alweer één in de hand—vallen we terug op het vertrouwde Tiger Beer.

 Over het verloop van de rest van de week heb ik jullie al in de vorige log verteld. Natuurlijk zijn we weer druk geweest met onze stage en onze referentie data set, die we gaan gebruiken om de hersenatlas te projecteren op MRI scans van patiënten, begint goede vormen aan te nemen. In tegenstelling tot eerdere berichten hebben we Wieslaw vrijdag uitgebreid gesproken (we hadden daar ongeveer 15 minuten voor nodig)! Hij beoordeelde onze resultaten als bemoedigend en niet slecht. Ik denk, dat we daar blij mee mogen zijn... In verband met de festiviteiten dit weekend—er worden een aantal Chinezen uit ’t verleden herdacht—nam Qi Yong door zijn oma gemaakte dumplings mee. Hoewel we ze in Nederland al een keer hadden geprobeerd was een toch weer een ontmoeting met een on-Hollandse lekkernij. De Singaporeanen hier eten het trouwens echt maar één keer per jaar: nú dus!

 ’s Avonds zijn we met Yew Lim naar de underground gegaan. Als het goed is denk je nu aan een crimineel gebeuren. Zo niet, denk daar dan nu even aan... ;-) Met de MRT gingen we naar Tiong Bahru waar we een winkeltje met illegale CD’s zouden bezoeken. Yew Lim had ons erover verteld en wij wilden dat natuurlijk wel even zien! In Nederland is zoiets absoluut ontoelaatbaar en wij waren dus wel nieuwsgierig hoe ze daar hier over denken. En ja hoor, we konden ongenegeerd—én watertandend—kijken naar softwarepakketten, die al gauw duizende euro’s kosten. Onbegrijpelijk, dat daar in Singapore niet met harde hand tegen wordt opgetreden.

 Daarna gingen we naar Orchard Rd. om te shoppen en—wederom—een hapje te eten in Takashimaya’s Food Court. ’t zou een zware avond worden, dus ik koos voor een Indische maaltijd met rundvlees en rijst. :-P Via vele winkeltjes en één van de grootste platenzaken HMV—pap, dit staat voor His Master’s Voice—gingen we naar een groots bioscopencomplex bestaande uit wel negen etages; met vooral ook een hoop winkeltjes en barretjes! Mr. & Mrs. Smith was een succes... gewoon naartoe gaan dus! Ik verklap nog niets, in Nederland komt ie namelijk pas over—ongeveer—een maandje uit. En alsof de avond nog niet lang genoeg had geduurd gingen we ook nog stappen in de Zouk. Volgens de Lonely Planet de blijvende legende van het Singaporese uitgaansleven! En ja, ’t was héél sfeervol en niet te vergelijken met de cafeetjes op Stratumseind.

 Zaterdag zou een rustig dagje worden: uitgeslapen, gezwommen en ’s avonds gegeten bij een Indisch barbecuerestaurant: Riverside Indonesian Restaurant. Na nog even een biertje (mét patat) te hebben genuttigd in Clarke Quay moesten we rennen om de laatste MRT naar huis te halen; hebben we dat ook meegemaakt. :-D

 Zondag zou de dag worden van de triatlon: wandelen, zwemmen en squashen. Dat laatste ging helaas niet door—Aamer had andere plannen. Maar het wandelen in het Bukit Timah Nature Reserve was werkelijk schitterend! Vanzelfsprekend kon de Singaporese regering—netzoals de Nederlandse overigens—het niet laten om de natuurlijk volledig z’n gang te laten gaan en was het alleen toegestaan om over geplande mountainbike- en voetpaden te lopen. Van een gecultiveerd bos kon je echter totaal niet spreken; we hebben een hoop wilde beesten gezien: vlinders, een leguaan, vele soorten vogels, makaken (bijna tam?) en meer! Helaas ontbreken de slangen, die wel leven in het reservaat, in dit verhaal. :'-( ’t is zeker de moeite waard om een kijkje te namen bij de foto’s, die Eddy en ik gemaakt hebben! Uiteindelijk hebben we z’n 7 kilometer gelopen op paden, die vooral omhoog, omlaag en weer omhoog gingen; de top van de Bukit Timah ligt op zo’n 164 meter hoogte.

 Bezweet en al waren we blij, dat we naar huis konden om een duik in ons badje te nemen! Met een bezoek aan ’t hawker centre aan het einde van de straat, een kopje koffie bij The Coffee Bean & Tea Leaf en een ijsje bij Venezia o.i.d. sloten wij dit actieve weekend af... Wederom genoten!

Joris

 Wist je dat ik inderdaad vele reacties krijg op mijn vreemd uitziende rode broek; we hebben hier overigens nog niemand anders met zo’n mooie broek zien lopen!

 Wist je dat we in plaats van 24 juni al vrijdag a.s. naar Bangkok vliegen?

 Wist je dat ik in deze log geen enkele verwijzing naar Wikipedia heb gemaakt? Zo niet, dan weet je het nu!