Bus 100 bracht ons naar het prachtige oude (én
enige) station in Singapore. De stationsrestauratie zag er niet héél boeiend uit, dus gingen we op pad naar iets beters. Bleek, dat er
geen ‘normaal’
hawker centre in de buurt was...
:-S Dus keerden we terug naar het station: bleek er achterin een knus centrumpje te zitten waar we—opnieuw—heerlijke
murtabak hebben gegeten. Dit keer véél beter gevuld dan bij
SoulFood (onze bedrijfskantine).
Samen met de nodige gefrituurde hapjes zouden we de avond/nacht wel doorkomen—we groeien hier nog dicht! Al lang wilde ik het ‘murtabak’-bouw-proces in kaart brengen, maar bij
SoulFood mag niet gefotografeerd worden, ik greep nu mijn kans.
De treinreis was ‘relaxed’! Op het station in Singapore door de Maleisische ‘customs’ en bij de grens nogmaals gestopt, uitgestapt en gewacht om aan Singapore te vertellen, dat je ’m smeerde. Da’s lang geleden, dat ik een tweezijdige douane meemaakte. Ook dan zie je weer het verschil in organisatieniveau: Singapore documenteert alle uitgaande (én ingaande) reizigers terwijl de Maleisische douane je enkel een ‘briefje’ met de tekst “
death penalty for drugs traffickers” aanrijkt. Officieel moet je dat dan te allen tijde bij je dragen. Na een mislukt potje
stratego, ’t minibordje viel op de grond, gingen we rond middernacht slapen om in
KL weer wakker te worden. Het
KL Sentral Station was modern en goed verzocht; een metrokaartje kopen met een briefje van vijftig ringgit (± € 10,-) ging helaas niet. Gelukkig hebben ze hier nog
wel loketten waar je treinkaartjes kan kopen.
We stapten uit bij
Pasir Seni LRT Station om een kamer te reserveren in
Pudu Hostel (
Lonely Planet’s author’s choice voor een
budget hotel).
En dan gebruik je de
Lonely Planet om je te oriënteren in een grote en onbekende stad, die voor je ligt. Helaas konden ze ons pas vanaf 10:00 à 11:00 uur een kamer
garanderen; gelukkig konden we onze ‘rotzooi’ alvast stallen in ’t hostel. Dan maar hopen én vertrouwen, dat ze ’t niet jatten. Omdat we wisten, dat je voor de
Petronas Towers vroeg aanwezig moet zijn om een
ticket te reserveren, zijn we daar meteen naartoe gesneld. Rond 9:00 uur stonden we in de rij en om 9:45 uur hadden wij twee toegangskaartjes; om 10:45 uur konden we de
Skybridge ‘beklimmen’. Nadat we uit de karige expositieruimte over de
Petronas Towers kwamen (± 10:30 uur) waren alle kaarjes vergeven—dagelijks worden er maar
800 mensen toegelaten, ’t is immers ook maar gewoon een
kantoorpantje.
Na een
kop koffie konden we dan eindelijk het
één na hoogste gebouw ter wereld bezoeken. De
Skybridge rijkt maar tot 146 m—in plaats van de totale 451,9 m, toch was het uitzicht—ondanks de regen—zéér de moeite waard. Het hoogste gebouw ter wereld is op dit moment
Taipei 101 in Taipei, Taiwan.
Na een bezoek aan de overweldigende
Suria KLCC shopping mall—waar we heerlijk hebben gegeten—zijn we teruggegaan naar
Pudu Hostel om onze
kamer (
?) te bewonderen... Echt veel meer dan een Nederlandse bajes is ’t niet; daar heb je immers nog een eigen plee.
Ondertussen liepen we van
Masjid Jamek Putra LRT Station via de stad naar huis en kregen we een indruk van het armoedige straatbeeld van
Chinatown. De winkeltjes, die smeekten of je wat wilden kopen en de vele stalletjes met snacks en fruit op straat. Wat dat betreft viel ons
hostel niet echt uit de toon. ’s Middags een route gelopen uit de
Lonely Planet en daardoor een aantal mooie moskeeën en tempels gezien. Omdat m’n ouders (‘HHM’ en ‘PPB’) daar zo van houden, heb ik een foto gemaakt van
OCBC bankgebouw in ‘Art Deco’ stijl.
Als klap op de vuurpijl hebben we gegeten in een authentiek Chinees theehuis:
Old China Cafe. Naast een heerlijke kaart en lekkere Chinese rijstwijn (
Tuak—ook aan te raden voor niet-wijndrinkers) was ’t er ook gewoon erg
snugly. ’s Avonds getracht om naar
Star Wars: Episode I - The Phantom Menace te kijken, maar daar werd—
helaas—door de andere
backpackers niet naar gekeken. Om 22:15 uur werd er omgeschakeld naar de
FA Cup Final. ’t was spannend, maar toch netjes om 0:00 uur naar bed gegaan; we hadden immers een
lange nacht achter de rug.
Het begin van de zondagmorgen kon niet beter! Terwijl ik terug liep om een foto te maken van de
Halal certified McDonald’s werd ik aangesproken door een vrouw, die
speciaal voor mij uit ’t restaurant was gesneld. Waarom ze geïnteresseerd was
in mij wist ik niet... ze vroeg waar ik vandaan kwam en rijkte mij de
hand. Op dat moment ging er een lampje branden: ik was benaderd door een
travestiet: m’n dag kon niet meer stuk!
:-D Ze vroeg of ik mee naar binnen ging om haar zus uit München te ontmoeten—
probably ook een travo—maar daar had ik geen trek in: volgens mij was ze
beledigd!
De tweede wandeling van dit weekend zou ons leiden door Kuala Lumpur’s
colonial district.
Hier brachten we o.a. een bezoekje aan ’t
National History Museum waar we leerden over de Nederlandse invloeden in Maleisië in de tijd dat Australië (ja, Anne) nog
New Holland heette.
Ook hier bleek weer, dat Maleisië
trots is op alles wat ze bereiken: van sport en spel via haar Maleisische automerk
Proton tot het bouwen van één na hoogste torentjes.
:-P Ik kan het me wel voorstellen, ze zijn immers pas sinds 1957 onafhankelijk en zijn inderdaad één van de rijkste landen in Zuidoost Azië!
De
Old City Hall, het
Kompleks Dayabumi, het
magnificent treinstation en de
Masjid Negare moskee volgden voordat we gingen ‘ontspannen’ in de
Lake Gardens—net zoals
Sentosa—een rustoord voor Maleisiërs.
De
patronen in de ‘ramen’ van het hierboven afgebeelde
Kompleks Dayabumi zijn gevormd aan de hand van een Islamitisch symbool (een achthoekige ster bestaande uit twee gedraaide vierkanten). Ook de vorm van de
Petronas Towers is hiervan afgeleid.
In de
Lake Gardens zijn we gaan varen in een waterfiets. ’t was verplicht om een
zwemvest te dragen: wat denken ze wel niet van de Nederlanders, die zo ervaren zijn met water?
:@ Onderweg ook nog de nodige badeendjes gezien, al-met-al:
dolle pret.
Last, but not least kreeg ik van Eddy opnieuw mijn beloofde
verjaardagsijsje; dank je wel, Ed!
’s Avonds zijn we—nog voor het eten—naar de
Menara Kuala Lumpur (
KL Tower) gegaan om vanaf het
viewing deck van deze telecommunicatietoren (op 276 m van de totale 421 m) te genieten van een
audio tour en prachtig uitzicht over
KL. De
KL Tower is overigens het vier na hoogste bouwwerk (een andere categorie dan de kantoorpanden) van de wereld. Daarna gespeurd naar—wederom—een
author’s choice om op een lekker onconventionele tijd te gaan smikkelen: ’t was al > 22:00 uur. Het bedoelde restaurant is
Moghul House: een Indiër waar ze ook prima vegetarisch eten serveren.
Dag III gingen we naar
Templer Park om m’n grootste Afrika-
flashback te beleven: de armoede, Westerse invloeden, brommertjes op de weg, ongestructureerde verkeersregels en véél spelende kindertjes ‘op straat’. Op zo’n moment begint het wel wéér te kriebelen...
In
Templer Park werd Edwins grote droom tussen de
locals en watervallen
eindelijk vervuld: Eddy zag aapjes slingeren van boom naar boom! Eddy’s dag kon niet meer stuk!
;-) De dag werd afgerond met een bezoek aan de door een Amerikaan ontdekte
Batu Caves; later ook ingericht als Hindoestaanse gebedsplaats. Vergeleken met de
spannende grotten in Europa was ’t niet héél bijzonder. Bedankt pa & ma, dat jullie mij vroeger meenamen naar o.a. de
Grotten van Han. Misschien kan ‘HHM’ nog de nodige (
?) inspiratie halen uit de tentoongestelde Hindoebeelden.
Natuurlijk moest dit succesje worden afgesloten met een borrel; een betere plek dan het
Hard Rock Cafe is er natuurlijk niet...
We maken ’t goed,
liefs,
Joor
Wist je dat de Maleisische bussen tot midden in de
kleine straatjes van het krappe stadcentrum rijden en het helemaal niet duidelijk is waar je
welke bus nou eigenlijk moet pakken?
Wist je dat er in
KL vlinders zijn zo groot als US$ 5,- biljetten (
ask Huy)?
Wist je dat Coca-Cola in Maleisië ook
Halal is en wordt verkocht in 325 mL
cans?
Wist je dat men hier dol is op Nederlandse
voetballegendes en Ruud Gullit weg is bij
Feyenoord?
Only registered users can write comments.
Please login or register.
). 
. Das toch die uit de film Entrapment? 
op de hoogte blijf van wat hier allemaal gaande is. 
