Wŏr·mern dào·năr chèw?

 Jullie zullen denken: “Wat staat daar nou weer?” Ik zal het voor jullie—voor deze ene keer—niet te moeilijk maken: “Wat gaan we doen?” in het Mandarijns.

 Vandaag dus eindelijk naar Sentosa gegaan... Eigenlijk wilden we er vorige week al heen, maar toen gooide het net zo (?) onbestemde weer als in Nederland roet in ’t eten. Van de ouders van Eddy hoorde ik net dat het zo’n 14 à 15 °C is in ons vaderlandje! :-( Vervelend, dat de zomer daar zo lang uitblijft. Hier is het wisselvallig, maar overwegend wel oké! Het is nog steeds rond de 30 °C met af-en-toe een flinke tropische regenbui. En dan gaat ’t te keer—niet te vergelijken met de Nederlandse ‘buitjes’—met (bijna) continue bliksemflitsen en donderslagen. Het is heerlijk als je dan weer binnen zit, maar minder als je net vanuit de bus naar huis moet lopen.

 

 Gisteravond ging het dus ook zó tekeer en was het nog even de vraag of we nu wél naar Sentosa konden afreizen. Bovendien waren we nog in onzekerheid over onze journey naar Kuala Lumpur, Maleisië. Gistermiddag waren we ‘speciaal’ (oef, wat ellendig) naar de stad (ik bedoel het centrum van Singapore) om tickets te reserveren voor de bus naar Kuala Lumpur. Helaas waren alle plaatsen reeds vergeven in verband met de vrije dag volgende week; maandag 23 mei vieren de Boeddhisten Vesakha Puja: het tonen van respect voor Gautama Boeddha.

 We konden proberen om vandaag de bus te nemen naar de Maleisische grensplaats Johor Bahru, maar dit zag ik eigenlijk niet zo zitten (ruim drie uur onderweg om misschien tickets te bemachtigen voor volgende week met het risico dat je volgende week door vertragingen in Singapore dus bus alsnog mist)! Dus ’s avonds geprobeerd om via internet kaartjes te bemachtigen voor de trein naar KL, zoals Kuala Lumpur in de volksmond ook vaak wordt genoemd. Na eventjes gezocht te hebben, zoals het hoort, ook gevonden. We vertrekken aanstaande vrijdag om 21:50 uur met de (nacht)trein—zonder couchette—naar KL. Dat wordt dus wederom een amazing weekend!

 En als je in Singapore-stad bent, ga je natuurlijk niet uit je neus staan eten. Het leek ons nogal ‘cultureel verantwoord’ om het Singapore Art Museum te bezoeken. De toegang was voor studenten zoals wij niet zo duur: S$ 1,50 p.p. We hebben genoten van de vooral lokale en moderne Zuidoost-Aziatische kunst; helaas mochten we hier geen foto’s maken (best wel normaal eigenlijk voor een museum)... Daarna zijn we naar onze Schneider Meister gegaan om onze kleertjes te passen: mooi! Edwin heeft z’n overhemden (met ingestikte naam) al meegekregen, ik krijg alles wanneer de rest van m’n suit klaar is. En... als het warm is, heb je zin in een...?

 

 Daarna via de ‘sjoemelaarsstraat’ van Chinatown naar Clarke Quay gewandeld. Hier werden we aangesproken door een venter, die ons wel een groothoeklens wilde verkopen. Wij westerlingen zijn uiteraard geïnteresseerd en zagen het (redelijke) resultaat, maar de prijs was veel te hoog. Eddy beledigde de verkoper met een veel te laag bod (S$ 50,- i.p.v. de gevraagde S$ 200,-) en we vervolgden onze weg. Ik ging een andere shop in om de invloed van een groothoeklens even op mijn camera te testen. Volgende de venter waren de originele Sony-lenzen prutsdingen en kwam hij dus met een beter en duurder alternatief. Hij vroeg bijna driehonderd dollar, maar ik wilde het nu niet kopen. Ik kreeg zijn prijs uiteindelijk bijgesteld tot S$ 120,-! Ik bleef volhouden, dat ik er over na wilde denken, maar dat wilde hij maar niet begrijpen. Zo ontstond een interessant discussie over het Singaporese en Nederlandse koopgedrag... Wij wilden oriënteren en hij dacht, dat dat alleen maar om de prijs ging. Nee, ook óf we zo’n ding wél wilden aanschaffen. Immers, wat heb je er nou eigenlijk aan.

 

 Uiteindelijk weggekomen, gingen we naar de rivieroever om bij een groots adverterend Indonesisch barbeque restaurant te gaan eten: helaas, alles zat vol. Zoeken en zwervend langs de riverside kwamen we terecht bij Peony-Jade (Szechuan/Cantonese cuisine). Op ’t eerste gezicht zag het er goedkoop uit, maar tijdens het eten kwam de eerste schrik! Edwin bestelde vleesrolletjes met paddestoeltjes en kreeg er maar liefst vier (bovendien waren ze nogal klein)! Bij de rekening kregen we beide een ‘hartverzakking’: S$ 95,-. Of-te-wel voor de thee (niet gevraagd) en de rijst (wel gevraagd, maar niet gedacht dat ’t zó duur was) betaald en dan komt er ook nog eens de (gebruikelijke) Singaporese tax overheen. We zijn nú blut! :-(

 

 Dat was gisteren, Sentosa is vandaag! Het pleasure island van Singapore: de plek om de dagelijkse beslommeringen van je af te schudden... We gingen er heen met—opnieuw—de MRT en vervolgende de route met de Singapore Cable Car: een kabelbaan van Mt. Faber naar Sentosa. Ja, en dan maak je schitterende foto’s...

 

 Op de achtergrond zie je Sentosa waar we na het bekijken van de Singapore Merlion naar Siloso Beach zijn gegaan om eindelijk eens lekker uit te kunnen rusten. ’t weer was redelijk (zo’n 35 °C en bijna onbewolkt)...

 

 Wat wil je dan nog meer? D’r komt één ding in me op: eten! Dus zijn we gaan eten bij Trapizza (een pizza Napoletana en lasagne; welke we beiden samen hebben gedeeld). Op hetzelfde terras zaten ook een zestal Nederlanders met kids: je prikt ze er zo uit.

 Na het even een klein wandelingetje gemaakt en we kwamen waarempel het meest zuidelijke punt van continentaal Azië tegen; tevens het punt dat het dichtst bij de evenaar ligt. Dit doordat Singapore, Sentosa en dit kleine eilandje-zonder-naam via bruggen (de laatste is een ‘touwbrug’) met Maleisië verbonden zijn: interessant voor de geograven onder ons!

 

 Om halftien waren we thuis en nu (± 0:30 uur) gaan we slapen om er morgen weer fris uit te gaan...

Băo·chír lyén·see (keep in touch),
Joris

 Wist je dat ze bij Subway ‘B.M.T.’ broodjes verkopen, die verrekte lekker smaken?

 Wist je dat ze in Chinatown, Singapore ook wafels met o.a. jam verkopen en niet alleen in België/Nederland?

 Wist je dat ’t alleraardigst is om deze foto bij Willem op A0 af te drukken en boven je bed te hangen?