Dag dag,

 Waarschijnlijk kijken jullie nu naar één van m’n laatste logs uit het warme én onvergetelijke Singapore! Onze externe stage bij A*STAR is alweer een week geleden afgerond en morgen vertrekken we op een—hopelijk—onvergetelijke reis door Zuidoost-Azië. Eerst gaan me met het vliegtuig naar Kota Kinabalu in Sabah, Oost-Maleisië. Daar zullen we een aantal natuurparken gaan bezoeken waaronder de beroemde Mt. Kinabalu. Via Brunei, West-Maleisië, Thailand en Cambodja (waar we de Angkor-tempels gaan bekijken) naar Ho Chi Minh City (Saigon voor de niet Vietnam-kenners). Vanuit Saigon zullen we terugvliegen naar S’pore. Edwin heeft een mooi overzicht gemaakt van onze avontuurlijke route!

 Ik schrijf deze log tussen de troep, die meegaat op ‘vakantie’ en terug moet naar Nederland. We hebben een groot pakketje samengesteld met Edwin’s oude notebook, vier paar schoenen, een paar kilo kleding en wat papierwerk. Alles gaat per vliegtuig naar Edwin’s ouders in Olst... ’t is verzekerd, dus... ;-)

 Ik had beloofd om nog het één en ander te schrijven over National Day in Singapore en dát doe ik hierbij. Ook zal ik—misschien minder uitgebreid—vertellen over de gebeurtenissen van de afgelopen weken. Tijdens National Day (9 augustus) wordt de onafhankelijkheid van Singapore gevierd... Natuurlijk begint dit al de avond/nacht ervoor én hier in S’pore zelfs weken eerder! Jullie hebben al wat indrukken gekregen van Singaporese National Day-activiteiten. Maandag begon het échte werk. We zijn met Yong en Yew Lim gaan eten bij een stoomboot-restaurant nabij East Coast. Dat was héél gezellig, echter de levende garnalen in de soep waren wel een ‘bietje’ zielig. Na de maaltijd hebben we nog een hoop andere feestactiviteiten gedaan: rijden in Yew Lim’s gehuurde lorrie, gebowld, naar het vuurwerk gekeken met een biertje erbij en rond twee uur ‘s nachts Chinees gegeten.

 Dinsdag hebben we het dus eens totaal anders aangepakt: we hadden met Michael en Pamela afgesproken om te picknicken op Sentosa, Yong kwam uiteindelijk ook... en we hebben heerlijk de hele avond genoten van de door Pamela gesmeerde stokbroodjes, een spelletje Singaporees Monopoly en een aantal biertjes. Van de massahysterie (zie later) en het vuurwerk hebben we gelukkig helemaal niets gemerkt. ’t was een hele ontspannende avond, die tot ‘diep’ (0:30 uur) in de nacht voort duurde. De volgende dag moesten we wéér om 8:30 uur fris op het werk verschijnen; Michael is daar beter in dan wij...

 Vrijdag was onze laatste dag bij A*STAR, daar hoorde dus óók een presentatie van onze kant bij. Resultaat: de dagen ervoor was het behoorlijk stressen om de presentatie en (enige) resultaten op tijd af te krijgen. De presentatie ging redelijk al waren Eddy en ik niet geheel tevreden over onze communicatie met het publiek... daar is nog genoeg ruimte voor verbetering. Na de presentatie was het tijd om ons bureautje op te ruimen en foto’s te maken van ons en onze collega’s! Daarna—’t was al véél te laat—gingen we naar Suntec City om Qi Yong’s verjaardag te vieren... opnieuw een steamboat. :-P Het was erg gezellig en een hele eer, dat hij ons voor z’n feestdiner uitnodigde! Ik kijk al erg uit naar zijn tijd in Europa; hij gaat zes maanden stage lopen in Engeland en daarnaast zal hij een aantal keer naar Nederland komen. Nog even een biertje gedronken bij Harry’s Bar in het Esplanade Theatre—voor Yong was er cheesecake—en toen naar huis: slaapjes doen!

 Zaterdag hebben we onze nachtrust gepakt... ’t was immers een zware week. Als ik me het goed herinner zijn we daarna naar Orchard Rd. gegaan om te shoppen. Volgens mij was het déze zaterdag, dat ik mijn allereerste Levi’s spijkerbroek heb gekocht—toen ook maar meteen een bijbehorend 501 T-shirt in m’n ‘winkelwagentje’ gestopt. Zondag hadden we met Richard en Qi Yong afgesproken om—opnieuw—naar vuurwerk te gaan kijken... Edwin en ik hadden echter ontzettende zin om nóg meer te shoppen! Ja, ’t is bijna zover: wij raken verslaafd aan de Singaporese gewoonten. We gingen naar het Queensway Shopping Centre, een ware must voor iedere sportliefhebber. Hele ‘goedkope’ voetbaljerseys (helaas niet voor goalies) en ook sneakers zijn er niet duur. Ed kwam gelijk met een paar Puma’s naar buiten... mijn grote slag volgde de dag erna! We zijn dus allebei in het bezit van een paar nieuwe gymschoenen. :-S

 Daarna moesten we haasten om op tijd in het Marina Bay MRT station te zijn... het was echter tevergeefs! Richard en Yong waren al naar de brug—met het schijnbaar perfecte uitzicht—gegaan en wij stonden daar in ons uppie. Toen maar besloten om de bus te nemen naar Carnival at Marina (iedereen nam immers die bus)... Daar aangekomen bleken we niet de enige te zijn; er was nog net geen sprake van een volkshysterie, dat komt later... Tot overmaat van ramp waren de batterijen van onze mobieltjes leeg én konden we Richard en Qi Yong dus niet meer bereiken en kozen we ervoor om maar—samen met de massa—naar het vuurwerk te gaan kijken. Het was een goede keus: vanaf deze, de officiële, plek werd het vuurwerk namelijk begeleid door muziek: prachtig! Na genoten te hebben van een schitterende show gingen we zo snel mogelijk terug naar het MRT station om daar—hopelijk—Richard en Qi Yong te treffen. Nú ontstond er wel een ware massahysterie!!! De—jonge—soldaatjes werden ondergelopen door de vele, vele Singaporezen. Iedereen wilde zo snel mogelijk terug naar huis. Wanneer een man werd tegengehouden bij het stoplicht—hij wilde bij z’n gezin blijven—ging hij (bijna) door het lint. De cadetten wisten werkelijk niet écht wat ze moesten doen... daarentegen waren er wél zoveel bussen geregeld, dat je amper hoefde te wachten op vervoer! Petje af voor de Singaporese NS. We hadden niet zoveel zin om met Richard te gaan eten en gingen dus met Qi Yong, die morgenochtend ‘vroeg’ naar de universiteit moest, eten bij de McDonald’s. Daar bleef het niet bij... we zaten nog tot in de kleine uurtjes aan de waterkant—opnieuw bij het Esplanade Theatre—met een heerlijk biertje!

 Zoals jullie reeds lazen kocht ìk maandag mijn nieuwe schoenen. Verder regelden we onze verblijfsvergunning—onze stage was immers afgelopen—en deden we vooral lekker rustig aan! Zzz... Woensdag was ’t weer tijd voor een activiteitje... we wilden naar het Escape Theme Park gaan, maar dat bleek bij aankomst alleen op zaterdag en zondag open te zijn. Wild Wild Wet (zoals de naam al doet vermoeden is dit een waterpark) ging pas om één uur open en zo komen we terecht bij onze nieuwe ‘verslaving’: poolen. Naderhand toch nog naar Wild Wild Wet gegaan, helaas was het park niet echt (écht niet?) uitdagend en voor ons ouwe lullen een beetje saai... Al met al hebben we ons best vermaakt!

 Toen was het alweer bijna weekend—voor ons heeft ’t weekend nu weinig betekenis, immers, we hebben vakantie! :-) Vrijdag nog even bij A*STAR langs gegaan om onze Russische wiskundige Nick te trakteren op een presentatie... hij was vorige week wegens familieomstandigheden met spoed naar z’n vaderland vertrokken. ’s Avonds gingen we wederom uit eten met Richard: ditmaal was de bestemming Geylang—ja, we zijn hier al eerder geweest om kikkerbilletjes te verorberen. Nu kregen we chili crab voorgeschoteld (de eerste keer tijdens ons verblijf in S’pore) én drunken prawns... ook niet mis! Eigenlijk is het best een sneu verhaal. Levende garnaaltjes worden in de likeur geworpen met als ‘logisch’ gevolg, dat ze binnen de kortste keren ‘lazerus’ zijn... daarna worden ze levend in de steamboat geflikkerd en opgegeten door de grote mensen. Tja, ’t schijnt hier normaal te zijn én dan probeer je maar zo goed mogelijk te integreren! ;-)

 Toen we terugliepen naar de auto kwamen we een groepje Chinezen tegen, die papieren aan ’t verbranden waren. Dit is allemaal onderdeel van een Chinees festival, die gedurende de zevende maand van het Chinese jaar (vandaag was het de 15^e dag) gevierd wordt. Om de hongerige geesten gunstig te stemmen worden ze tijdens deze maand uitgenodigd om op aarde te komen smullen. Echter, de geesten kunnen niet zomaar terug naar de hel, daarvoor moet hell money betaald worden... zo gezegd, zo gedaan: de Chinezen gooien nep-biljetten in ’t vuur om de toegang tot de hel te betalen. Nadat ze mij vroegen om hulp—wat ik natuurlijk niet weigerde—werden we eveneens uitgenodigd voor ’n buffet... Pfff, we hadden net gegeten! Maar ze hielden vol én wij waren zo gek om toch nog een hapje naar binnen te schuiven. Smullen geblazen, want het thuis bereidde voer was écht goed! Daarna liepen we—met enige tegenzin—nog even door Geylang om vervolgens via Mt. Faber en Kent Ridge Park—opnieuw met enige tegenzin—rond half één ’s nachts thuis te komen.

 Zaterdag was een rustige dag... beiden werkten we aan de laatste voorbereidingen van onze heuse trip door Zuidoost-Azië! ’s Avonds troffen we Qi Yong en gingen we gezamenlijk een filmpje pakken op Orchard Rd. Helaas was onze eerste keus (36 Quai des Orfèvres) uitverkocht en weken we uit naar Napola - Elite für den Führer. Achteraf gezien was dit helemaal geen slechte keus: een treffende en zware film over de opleiding van Duitse jongens, die later vanuit alle uithoeken van de wereld het Derde Rijk zouden moeten besturen. Na deze film bleven we plakken op het ‘terras’ van een prata shop op Upper Thomson Rd.; we genoten van één van de heerlijkste pratas tijdens ons verblijf in S’pore... tot vier uur ’s nachts/’s ochtends (?) praatten we over van alles en nog wat! Vanzelfsprekend onder ’t genot van een glaasje pils. :-D Qi Yong vertelde ook over zijn—redelijk sadistische—tijd in militaire dienst. Toevallig was er net die dag een luitenant veroordeeld tot (maar!) één jaar gevangenisstraf voor het bijdragen aan de dood van een sergeant tijdens militaire training.

 Vandaag—zondag—hebben we ons beziggehouden met het pakken van ons knapzakje... ja, morgen vertrekken we naar Kota Kinabalu!!! Ik heb er zin an! :-D

 Jullie zullen een tijdje niets van mij horen, helaas...

Liefs,
Joor