Dà-jyā hăo,

 Het tweede weekje ‘buffelen’ bij A*STAR zit er op! We zijn gesetteld in Singapore en hebben de belangrijkste zaken (Training Visit Pass en internet) om de komende vier maanden door te komen geregeld... Dit weekje was een rustige: maandag waren we vrij in verband met Labour Day en de overige vier dagen zaten we op onze plek bij het Bioinformatics Institute. Wat betreft onze stage was het een erg leuke week! Natuurlijk waren we maanden en dinsdag nog vooral aan het lezen over de verschillende soorten hersenatlassen, die door Cerefy worden uitgegeven, maar later in de week gingen we steeds meer bedenken wat we hier nou eigenlijk gaan doen. Woensdag een stuk geschreven met daarin onze visie over hoe de ideale applicatie, die gebruik gaat maken van de hersenatlassen, eruit moet gaan zien. Dit document opgestuurd naar Bart (onze professor in Eindhoven) en onze begeleiders hier. Natuurlijk kregen we de reactie, dat het één en ander nogal ambitieus was, maar dat is natuurlijk geen punt! Voor deze drie maanden durende stage zullen we een aantal aspecten moeten uitkiezen, die we verder gaan uitdiepen.

 Donderdag de eerste lab meeting waar andere onderzoekers hun resultaten presenteerden. Erg leuk om kennis te maken en goed om te weten waar andere onderzoekers zoal mee bezig zijn. Eén van de researchers squashed netzoals ons en heeft ons ‘uitgenodigd’ om een keer mee te gaan. Volgende week zijn wij aan de beurt: we zullen vertellen over onze achtergrond (eerdere stages) aan de TU/e. Vrijdag namen wij beide de camera mee naar A*STAR om ’s avonds direct naar ’t centrum van Singapore te kunnen gaan. Natuurlijk kon ik het niet laten om Eddy met de Talairach-Tournoux hersenatlas in Mathematica op de foto te zetten...

 

 Inmiddels was het namelijk gelukt om de 3D modellen te importeren in Mathematica. De trip naar de stad was een groot succes. De reis met de MRT blijft toch altijd een bijzondere ervaring: hoewel de mensen vrij stil, verlegen en op zich zelf zijn, zorgen ze dat ze bij het instappen in de metro—tegen alle voorgeschreven gedragsregels in—als eerste binnen zijn! We zouden uitstappen bij City Hall, ’t hartje van de stad. Bijzondere bezienswaardigheden zijn hier de City Hall (vanzelfsprekend!), Swissôtel The Stamford, Raffles Hotel en Chijmes. Plekken, die wij deze avond allemaal zouden aandoen.

 We hadden gehoord, dat je bij Chijmes lekker kon eten. “Chijmes is een gerestaureerd katholiek kerkje met daaromheen woningen voor o.a. nonnen. Tijdens de WWII vluchtten de nonnen naar Frankrijk en is het kerkje in verval geraakt. Toen de Singaporese overheid het hele terrein wilde slopen, kwamen de Singaporeanen in opstand. Nu is het een prachtige eet- en uitgaansgelegenheid!” vertelde één van de obers ons.

 

 We zijn gaan eten bij Carnivore, een Braziliaans eet-zoveel-vlees-als-je-wilt restaurant. Misschien denk je nu aan een ‘vreetschuur’, maar dat is niet de bedoeling. ’t lijkt meer op een chique eettent: de bediening is superieur! Voor S$ 29,- (happy hour) konden we deelnemen aan ’t buffet: de chef (uiteindelijk bleken het er meerderen te zijn) kwamen regelmatig langs met verschillende soorten vlees-aan-spies. Middels een soort bierfiltje op tafel kon je aangeven of je trek had of niet. Je stoel werd aangeschoven, dat heb ik in Singapore trouwens al meer gezien... Obers kwamen regelmatig langs om te vragen of alles naar wens was en of je nog iets wilde drinken (?)... Maar last, but not least was er een reuzachtige saladebar aanwezig met o.a. groente (die missen we wel in het lokale eten), mosselen, baby inktvisjes, aardappelen (!) en meer.

 

 Jammer, dat je dan achteraf 10% service kosten, 1% belasting en 5% andere belasting moet betalen. :-( Vervolgens doorgelopen naar de Funan DigitaLife Mall: de Singaporese Media Markt met een wat chiquer tintje. Onderweg bij Bata schoenen gekocht voor niet veel geld: zie de poll. Bij Funan aangekomen bleek, dat helaas bijna alle winkels dicht waren (’t is een complex met vijf etages) en zijn we opzoek gegaan naar het grasveld dat we ook in Yorin Travel hadden gezien. Naast dat we hier de City Hall zagen waar premier Lee Hsien Loong—die overigs op TV ontspannen discussies voert over ’t regeringsbeleid met de Singaporeanen—iedere ochtend z’n boterhammetje met kaas (?) eet, gaf deze plek ons de mogelijkheid om schitterende foto’s te maken. Onder andere van de skyline van Singapore; nu by night!

 

 ‘Pa-rachtig’! Hier hadden we ook een gesprek met de beveiligingsman van de lokale, maar zeer prijzige cricketclub. Hij raadde ons een aantal plekken in de stad (en zelf een Indonesisch eilandje) aan waar we schone filipijnse dames konden ontmoeten... Vraag me niet hoe we op dát onderwerp kwamen. :-S Na nog wat te hebben nagenoten van ’t uitzicht gingen we voor een cocktail in ’t wereldberoemde Raffles Hotel; hier kan je voor S$ 3000,- per nacht een kamertje huren en wordt gezien als een plek, die je niet mag missen als je Singapore aandoet.

 

 In de Long Bar—wederom een plek met een rijke historie en z’n legendes—ging ik voor de Singapore Sling. ’t is trouwens de enige plaats in Singapore waar littering is toegestaan: de resten van de gratis doppinda’s gooi je gewoon op de grond!

 

 Daarna was ’t tijd (23:00 uur) om naar huis te gaan. Thuisgekomen stond de portier (ja, die hebben we) het niet toe om nog een baantje in ’t zwembad te trekken: eigenlijk is ’t bad tot 22:00 uur open. ’t is buiten, dus je kan er gewoon inspringen, maar wij vonden het wel zo netjes om ’t toch even te vragen: helaas!

 Wist je dat we maandag al—na tien dagen—voor ’t eerst zelf ‘Italiaanse’ pasta met tomatensaus-uit-pot hebben ‘gekookt’? En dat een pot met saus hier goedkoper is dan een zakje?

 Wist je dat we woensdag (donderdagnacht) om 2:30 uur de wekker hebben gezet om via Channel 5—ze zijn hier gek op Europees voetbal en gokken er zelfs op—de Champions League halve finale PSV - AC Milan te bewonderen? En dat PSV volkomen onterecht ‘verloren’ heeft, maar dat ’t één van de beste voetbalwedstrijden in jaren was? En dat—netzoals bij Joey—PSV tot in de eeuwen der eeuwen een plek in mijn voetbalhart veroverd heeft?

 

Wŭn-ūn,
Joris

 Vandaag een kort bericht uit Singapore, er is immers maar één dag verstreken sinds mijn vorige post. Vanochtend wederom ’s ochtends vroeg vertrokken (7:40 uur) naar onze stage bij A*STAR. Inmiddels zijn we aardig handig geworden met het openbaar vervoer en waren dus ruim op tijd.

 Vandaag was weer een ‘leesdag’; minder leuk, maar het hoort er bij. Ook weer gelunched samen met de stagiaire uit Marseille, dit keer bij een food centre in Holland Village (de Biopolis shuttle bus brengt ons daarnaar toe). Na een ontbijt van Frosties met Sunmaid rozijnen een lunch bestaande uit noodles met gebraden kip/eend. ’s Middags contact gehad met Thiru over de verschillende methodes, die op dit moment voor de Cerefy hersenatlas worden gebruikt, om een atlas te vervormen. Het doel hiervan is het afbeelden van een ‘vervormde’ atlas over een bestaand MRI-beeld. Ook kwam ik op de WC Wieslaw tegen; we hebben het kort gehad over de planning van de eerste twee weken. In de koffieruimte kwam hij hierop terug en hebben we een afspraak gemaakt om vrijdag over de precieze doelstellingen te gaan discussieren.

 Na wat gepruts met de Around the World in 90 Days website was het al gauw tijd om weer naar huis te gaan. Het importeren van de 3D hersenmodellen in Mathematica was tot dan toe helaas nog niet gelukt: morgen weer een dag.

 ’s Avonds zijn we uitgestapt bij Holland Village om te gaan eten bij een Italiaans restaurant: Amici Restaurant. Edwin ging voor de Petti di pollo en ik koos de Pizza Marinara. We genoten en de maaltijd werd in stijl afgesloten met een (N)espresso en cappucino: eindelijk hadden we weer échte koffie op! We konden het niet laten om nog even een bezoekje te brengen aan Harry’s Bar om een lekker Nederlands pilsje te pakken. (Bijna) overal is Heineken te krijgen (deze log is vernoemd naar de tekst op de bierfiltjes van dit merk), maar hier hadden ze zelfs Heineken uit de tap en Grolsch uit de (groene) beugel; dit geintje kostte ons trouwens wel S$ 13,- (!) per fles à 473 mL! Samen met ‘Oma’s Smulfrieten’ (onder een andere naam) maakte dit de avond compleet!

 Ongeveer S$ 120,- lichter kwamen wij ‘arm’, maar voldaan, thuis van een geslaagde avond!

Ciao,
Joris

 Wat is het toch heerlijk om op externe stage te zijn! Helaas zit ons weekend er al weer op, ’t is hier nu 23:36 uur en dus officieel nog 24 minuten tot er een nieuwe week vol spannende belevenissen zal beginnen. Eigenlijk niet helemaal waar, want morgen hebben we een dagje vrij. Vandaag—1 mei—was het Labour Day en, aangezien het een zondag is, krijgen de mensen morgen toch nog een dagje vrij. :-) En dat vinden wij natuurlijk helemaal niet erg! Morgen gaan we—ik in ieder geval—lekker uitslapen en verder wat ‘dingetjes’ regelen, die eigenlijk al regereld hadden moeten zijn: wat invulling aan andere onderdelen van m’n website, een klusje voor BiGCaT, etcetera. Misschien gaan we ook nog wel op pad om de skyline van Singapore by night te fotograferen, maar dat zien we morgen wel (misschien een idee voor de poll?)...

 Vanavond naar Ice Age gekeken, opnieuw een verfrissende duik genomen in ons ‘privébad’ en nu zijn we beide logs aan het bijwerken onder het genot van Sphere (ja, wederom een film); de nieuwe foto’s (van ’t Birdpark en Palau Ubin) staan er trouwens al op!

 Vandaag dus naar Palau (wat eiland betekent) Ubin gegaan om daar te genieten van een eiland, die nog niet is aangetast door de Westerse manier van leven in Singapore. ’s Ochtends vroeg (± 11:00 uur) vertrokken met bus en metro naar Pasir Ris, de meest oostelijke halte van de East West Line en redelijk dichtbij de Strait of Johor—de scheiding tussen Singapore en het Maleisisch schiereiland. De foto van de volgende waarschuwing kan ik jullie niet onthouden.

 

 Vanaf Pasir Ris vervolgenden we onze reis met bus 89, vlakbij het ietwat onwerkelijke busstation: vergelijk dit met Eindhoven en zoek de verschillen...

 

 Daarna via een bumboat (betekent zoiets als ‘armoedig bootje’) naar Palau Ubin vertokken waar we ‘schokken’ van ’t prachtige eiland, dat voor ons lag. Op het eiland aangekomen werden we meteen overvallen door verschillende fietsenverhuurders. Natuurlijk hebben wij ons laten afzetten en een ‘nieuwe’ mountainbike gehuurd voor S$ 10,- per dag. Later zagen we, dat er ook fietsen/mountainbikes waren voor S$ 2,- per dag. Maar ja, we komen hier waarschijnlijk nog wel eens vaker en zullen dan beter weten... Nadat we een ‘kaartje’ van het eiland hadden opgehaald gingen we op pad; het eerste strandje wat we tegen kwamen was al schitterend.

 

 Verder fietsend over het eiland kwamen we nog veel meer—voor Singapore—ongewone tafereeltjes tegen: vissers, ‘kokosnotenplukkers’, mangrovebossen en ga zo maar door (zie m’n Gallery met foto’s). Uiteindelijk kwamen via een idyllisch meertje bij een (Boeddistisch?) tempeltje terecht waar de hemelse douche voluit open ging. Na ¾ uur wachten besloten we, dat het wachten lang genoeg had geduurd en gingen we—met lichte regen—terug naar de haven. Na hier een eenvoudig hapje (noodles met zeevruchten; de inktvis was best lekker) te hebben gegeten gingen we met de bumboat terug naar het andere eiland: Singapore-stad.

 

 Zaterdag hadden we ons een beetje verslapen en daarom het programma een beetje aangepast: toch vermoeiend zo’n eerste week. Aangezien we van onze Eindhovense vrienden een aantal parken mochten bezoeken (’t was ons verjaardagscadeau) zijn we naar ’t Jurong Birdpark in zuid-west Singapore gegaan. Wederom was de metro het beste vervoersmiddel om er te komen. Ik heb het eerder al gehad over de “Mind the gap”-waarschuwingen in de metro, hierbij een kleine illustratie.

 

 Wat ons ook opvalt, is dat de mensen niet wachten op uitstappende mensen. Netzo onbeleefd als in ons eigen koude—was ’t dit weekend niet erg warm bij jullie?—kikkerlandje. Dat verwacht je dan weer niet van de onzekere en nette Singaporeaan; zo zie je maar weer, dat de vooroordelen langzamerhand bijgesteld moeten worden... Daarom hebben ze bij de bus maar een Efteling-achtige wachtrij (!) gemaakt. “Zouden ze in Nederland ook moeten doen!”

 Het vogelpark was in één woord fantastisch: een mooi idee van de gevers, dank-je-wel! Naast de overweldigende vogelshow bij binnenkomst (toeval!) konden we ook in diverse volières duizende vogels bewonderen en uitgebreid fotograferen: ze waren ontzettend tam.

  

 ’s Avonds wilde we nog de stad in, maar dat hebben we maar laten lopen. Voor Palau Ubin wilden we immers op tijd op. Toen we na thuiskomst wilden gaan eten bij de lokale pizzeria bleken de prijzen daar (relatief) enorm te zijn: S$ 18,- voor een normale pizza. Wegens gebrek aan vleesrestaurantjes—er was alleen vis beschikbaar—zijn we naar de Thai gegaan: lekker, hoor!

 Tenslotte nog kort iets over onze stage. Vrijdag was een leuke dag: een goed gesprek gehad met Thiru (onze directe begeleider) over de Cerefy hersenatlassen. Die ‘discussie’ maakte voor ons veel duidelijk over de verschillende producten, die (mede) door A*STAR worden uitgegeven. Dinsdag een nieuwe dag om ons in te lezen en tot een definitief projectdoel te komen; misschien kom ik er morgen, op m’n vrije dag, ook nog wel aan toe...

Joris

 Vandaag na een ‘saaie’ dag op onze stage—het lezen van artikelen was de belangrijkste taak—een bezoek gebracht aan ‘de stad’ op zoek naar een aantal kabelstekkertjes voor internet en goedkope computerboxjes. Ook nog (eindelijk?) contact gehad met onze professor over de gedetailleerde doelstellingen van ons project. Hij wilde echter, dat wij ons eerst volledig zouden inlezen voor we verdere afspraken zouden gaan maken! ‘t is een aardige en ontspannen man; vandaag was hij wat ons betreft echter niet concreet genoeg... Voor zover even de stage bij A*STAR.

 Rond kwart over zes de shuttle bus naar Buona Vista (MRT station) genomen. We hadden beter kunnen gaan lopen—wat we normaal ook doen—want er was sprake van een enorme traffic jam. Na veel vragen bij locals kwamen we bij de Sim Lin Tower aan: een ware gribus! Wel zéér interessant voor elektronicaliefhebbers, zoals mijn pappa... Dozen vol consumentenelektronica waarvan de oorsprong niet helemaal duidelijk was. Toch kan je je niet voorstellen, dat in een land als Singapore ‘illegale’ elektronica wordt getolereerd. Hier de verloopstekkertjes voor de kabel gevonden. Ook één winkeltje aangetroffen met allerhande stekkertjes, knopjes, kabeltjes en andere onderdelen. Na kort te hebben rondgekeken verder gelopen op zoek naar Mustafa Centre: het warenhuis waar onze huisbaas Abdul zo enthousiast over was! Onderweg uitgekeken naar een ATM waar we ook met Maestro konden ‘pinnen’. Helaas, niet gevonden. De route van Sim Lin naar Mustafa was ‘goor’ en onverzorgd; de verhalen over de nette stadsstaat Singapore zijn dus niet helemaal waar. Je kan niet spreken van een ‘echte’ achterbuurt, maar echt veilig voelen kon je je er niet (ik heb zelfs regelmatig naar m’n wallet gevoeld).

 Mustafa was een zéér groot winkelcentrum met electrics, gadgets, kleding, horloges, persoonlijke verzorgingsdingetjes en andere stuff. Oh ja, de 24 karaats gouden (?) sieraden niet te vergeten! Bij binnenkomst werden onze tassen met tie-rips ‘verzegeld’, zodat we geen kostbaarheden in onze tas zouden stoppen. Alsof we dat zouden durven met de doodstraf voor het ‘importeren’ van een zakje wiet!

 Tussendoor nog even langs de ‘buurtsuper’ gegaan om ’t onbijt voor vrijdagmorgen te regelen: brood met cake en brood met chocolade en pineapple (een spannende combo)! Op aanraden van onze Vietnamese vrienden ook weer het nodige fruit gekocht... Een (alombekende) papaya en dragon fruit uit Vietnam! De ‘dragon’ was trouwens héérlijk (‘t leek een beetje op een uit de klauwen gewassen kiwi)!!!

  

Hwáy-tó jyèn,
Joris

PS: Waar waarschuwen ze je nou, dat je de leuning van de roltrap vast moet houden, omdat je anders (eventueel) valt? Waar slaat dit op?!?